Waarom keek ze zo beteuterd? Was ik weer eens te ver gegaan? Was het dat wat “mijn copain” bedoelde met “je kan wel hard zijn hoor”?
Soms kan ik al eens arrogant uit de hoek komen. En blijkbaar is dat steeds bij mensen die ik graag heb. Is het dan zo dat ik mezelf wil zijn en ook kan zijn? Ik ga er denkelijk te gemakkelijk van uit dat ze me nu onderhand kennen en weten dat ik het allemaal zo niet bedoel, integendeel, ik zeg wat ik denk en ga er van uit dat de achterliggende gedachte eventjes meegerekend wordt. En dat kan ik maar ten honderd als ik het gevoel heb dat men mij aanvaard.
Och ja. ‘t Zal wel weer geleuter zijn.
Arrogant? Ik? Zwijgt snel hé.
2 reacties so far ↓
lentesneeuw // 10 augustus, 2008 bij 4:26 pm |
Found ya!
Kan ik me in stellen: de mensen die ik het liefste zie, snauw ik het snelste af. Ik denk dat het volledig normaal is, want inderdaad, je bent ook volledig jezelf.
magetwameerzijn // 11 augustus, 2008 bij 10:03 am |
Daar si, bedankt voor je reactie.
Jezelf zijn is heus niet zo simpel als wel eens wordt beweerd………